Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα και η εκκλησία γιορτάζει την αναστήλωση των εικόνων μετά από την εικονομαχία. Περίοδος με μεγάλες εντάσεις που κράτησε πολλά χρόνια. Τελικά οι εικονολάτρες κέρδισαν τους εικονομάχους, αφού όμως χρειάστηκε η διευκρίνιση πως η τιμή γίνεται στο πρόσωπο της εικόνας και όχι στο αντικείμενο. Επομένως κάθε εικόνα τιμά έναν άγιο άνθρωπο. Τιμά ένα γεγονός. Και προσκυνώντας την εικόνα τον τιμάς. Και όσες εικόνες θεωρούνται θαυματουργές (αν θέλετε τις ονομάζω αληθινά θαυματουργές, όχι οι πειραγμένες με δάκρυα κτλ) έχουν τη χάρη του αγίου και δεν είναι το υλικό που τις έκανε τέτοιες.
Κι ερχόμαστε στο σήμερα, στην εποχή της εικόνας! Τραγική ειρωνία ε; Εποχή της εικόνας με εικονολάτρες και εικονομάχους και πάλι... Και αναρωτιέμαι ποιες είναι οι ''εικόνες'' - πρότυπα των ανθρώπων; Ποιοι μπήκαν στη θέση των ορθόδοξων εικόνων, όταν έφυγε εκείνο το ''μπανάλ'' εικονοστάσι της γιαγιάς και του παππού από τον τοίχο; Πώς στην εποχή της εικόνας εξαφανίστηκαν από παντού οι εικόνες; Ή μάλλον αντικαταστάθηκαν.
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τις εικόνες ειδωλολατρεία. Και μάλιστα κορόιδα όσους τις προσκυνάνε. Δεν μπορώ όμως να μη σκέφτομαι πως το προσκύνημα στα κοινωνικά δίκτυα κάτω από φωτογραφίες γνωστών και αγνώστων, μαζί με τις αντιδράσεις και τα σχόλια δεν είναι και πολύ διαφορετικό. Με θρησκευτικό ζήλο θα έλεγε κανείς! Και μάλιστα σε εικόνες που δεν ξέρω αν μπορούν να χαρακτηριστούν πρότυπα. Μάλλον να επιβληθούν ως τέτοια θα έλεγα...
Κυριακή της Ορθοδοξίας λοιπόν σήμερα και ίσως πρέπει να δούμε ξανά τις εικόνες που θα αναστηλώσουμε και φέτος....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου